Michał Hauzer :: blog

UWAGA! Wykryto treść wytworzoną przez użytkownika!

2012-02-07T18:48:00.000+01:00

W opcjach Bloggera zauważyłem miejsce na opis. Chcę pisać o książkach jakie przeczytałem, filmach jakie obejrzałem, grach, w które zagrałem, miejscach, w których byłem. Wpisałem "Zapiski konsumenta".

A przecież, wszyscy jesteśmy twórcami.

Uczestniczę, czyli oglądam, słucham, uczestniczę, przetwarzam, oceniam, rozmawiam, komentuję, publikuję, tworzę. Taki jest każdy z nas.

Zatem: "Hello, world!".

Konsolowe gry na imprezę

2012-02-07T18:10:00.000+01:00

Kiedy wiek powoduje, że człowiek mniej skory jest do tańców a jednocześnie w towarzystwie brak jest silnego "parcia na szkło" ;) pozostaje niewiele możliwości:

Impreza u posiadacza XBOXa / PSki: znudzony krąg uczestników patrzących na wyalienowanego, międlącego w rękach kontroler szczęśliwca, który doczekał się na swoją kolej.

Impreza z Apple: każdy w milczeniu wpatruje się w swojego iPhone'a.

To już lepiej włączyć telewizor i obejrzeć razem film albo pograć w planszówkę.

Czy to musi tak wyglądać? Nie, i to od 2006 roku!

Impreza u posiadacza Wii: wszyscy się świetnie bawią i jest kupa śmiechu. Jak ktoś siedzi za rogiem i nie widzi ekranu to może śmiać się ze podrygujących od czapy graczy. Tak może wyglądać Twój Sylwester, urodziny czy spotkanie bez okazji. Przydatne zwłaszcza jak jest kilkoro dzieci, z którymi nie ma co zrobić a jakoś same nie chcą się ze sobą bawić.

Wii Sports
Pozycja, od której należy zaczynać kontakty z konsolą. Po pierwsze - tenis.

Just Dance
Tutaj można przećwiczyć wszelkie kombinacje: chłopaki na dziewczyny, młodsi na starszych. Przewaga nad XBOXowym Dance Central: można grać we czwórkę.

Mario Kart
Małe dzieci sobie średnio radzą ale pozostałe grupy wiekowe będą bardzo zadowolone.

Pokemon Rumble
Miodne zwłaszcza dla dzieci. Do grania w parach.

Być na fali

2012-02-06T21:48:00.002+01:00

Dzisiaj zrozumiałem co to jest Tweeter.

Jak pewnie wszyscy wiedzą, od godziny 14:00 w Kancelarii Premiera odbywała się debata Premiera z ~~internautami~~ obywatelami w sprawie traktatu ACTA.

Początkowo, będąc poza domem (#koniki) korzystałem z relacji na żywo sporządzanej na portalu gazeta.pl ciągnąc ją po Edge'u. Nie sprawiała mi ona satysfakcji więc po powrocie do cywilizacji zajrzałem na stronę VaGli. Próba beznadziejna bo wiadomo, że VaGla pisze posty przemyślane więc najpierw obejrzy debatę do końca zanim ją skomentuje. Wzrok skierowałem więc na Google Plus (#podobamisię). Tu już trochę lepiej ale wciąż nie wiadomo co ze sobą zrobić pomiędzy aktualizacjami.

I wtedy, bam! tweeter.com, tag #debataACTA, potem rejestracja konta no i jestem! Hello, world!

Tweeter.

Nie dowiesz się nic ale czujesz, że bierzesz udział. Zrozumiałem, że tajemnica jego sukcesu to jakoś magicznie zaszyta w system funkcja wspólnototwórcza. Widzę też, że strasznie pochłania czas. Co sekunda 10 nowych wiadomości a jak posucha to miliony nowych ludzi do odkrycia. To jest koszt bycia na fali.

PS. Google Plus wydaje się pod tym względem bardziej zfokusowany, wypowiedzi są nieco dłuższe (bo i limitu brak). Widać namacalnie jak medium kształtuje charakter komunikacji.

Wyścig z czasem (In Time)

2012-02-05T15:54:00.001+01:00

Will Salas (Justin Timberlake), proletariusz z getta dostaje wielkie bogactwo, ma do wydania 100 lat życia. Wydostaje się z getta i dociera do miasta ludzi bogatych gdzie poznaje Sylvię Weis (Amanda Seyfried) - piękną córkę bankiera. Will jest ścigany przez strażników czasu oraz Minutników. Cała historia z czasem to spisek bogatych, potencjalnie nieśmiertelnych przeciwko biednym, którzy muszą umierać aby świat się nie przeludnił.

Wyścig z czasem to film słaby. Scenariusz pisał chyba nastolatek. Konsekwencje społeczne ustanowienia czasu pozostałego życia jako waluty potraktowane bardzo powierzchownie. Ludzie, mając minuty do końca życia po prostu biegają zamiast chodzić.

Gra aktorska także nie zachwyca. Postaci są płaskie i nienaturalne.

Moja ocena: * *

Film: Drive

2012-02-03T18:51:00.000+01:00

Czegoś takiego się nie spodziewałem. Szukałem czegoś na wieczór w Empiku i jakoś tak wpadł mi w ręce.

Mocna rzecz!

Dodatkowo można zachwycać się obrazami nocnego miasta oraz muzyką. Z resztą, co ja będę pisał. Zobaczcie sami scenę otwierającą film:

Moja ocena: * * * *

Na korytarzu

2012-02-02T22:24:00.000+01:00

Byłem dzisiaj świadkiem takiej sceny: Dziewczynka, około 8 lat. Robi kroki tak aby trafiać stopami w kolejne płytki na korytarzu. Przy każdym kroku mówi głośno "Kocha. Nie kocha. Kocha. Nie kocha.". W końcu dochodzi do małego progu, łączącego dwa odcinki korytarza. "Nie kocha". Odwraca się i biegnie z okrzykiem "Mamo! Mam niepokojące informacje o tacie!".

Film: Tajemnice Los Angeles (L.A. Confidential)

2012-02-02T19:09:00.002+01:00

Tajemnice Los Angeles. Film z 1997 roku. Znakomita obsada. Intryga kryminalna zawiązana wokół policjantów, gwiazdorskiego Jacka Vincennesa (Kevin Spacey), porywczego Buda (Russell Crowe), ambitnego młodego wilka Edmunda Exleya (Guy Pearce) i ich szefa - Dudleya Smitha (James Cromwell). Jest też żerujący dziennikarzyna (Danny De Vito) oraz luksusowa prostytutka (Kim Basinger). W tle - szemrany biznes, uwikłani politycy.

Wiele dyskusji ze Szwagierką dotyczyło zwłaszcza postaci Edmunda Exleya. Czy jest prącym do przodu, nieliczącym się z nikim karierowiczem czy wiernym sobie człowiekiem zasad?

Zdobył dwa Oscary (Kim Basinger za rolę drugoplanową oraz autorzy scenariusza), i słusznie.

Moja ocena: * * * *

Film: Niezwykłe przygody Adeli Blanc-Sec

2012-01-30T10:57:00.002+01:00

Jak to się stało, że przeszedł bez echa? Niezwykłe przygody Adeli Blanc-Sec Luca Bessona to bardzo sprawnie zrealizowane kino przygodowe w tonie lekko humorystycznym.

Recenzje skrajne ale mi (i dziewczynom) się podobało.

Moja ocena: * * * *

Miejsce: Humanitarium

2012-01-21T12:08:00.000+01:00

Żeby nie przesiedzieć całej soboty w domu, postanowiliśmy pojechać po południu do Humanitarium.

Przed wyruszeniem z domu trzeba zarejestrować się przez Internet. Za bilety dla 2 osób dorosłych i dziecka trzeba zapłacić 45 złotych. Zwiedzania jest na około 1 godzinę.

Wrażenia ogólnie dobre. Jest to miejsce przeznaczone dla dzieci i dzieci mają z niego frajdę bawiąc się interaktywnymi eksponatami.

Widać jednak pewną ubogość ekspozycji. W quizie wiedzy o ludzkim ciele jest tylko 30 pytań, ciągle tych samych. Same eksponaty też są nieco wysłużone. Niby wszystko jest nowoczesne i skomputeryzowane ale po zważeniu się musimy sprawdzić sobie BMI w tabelce na przyczepionej do ściany kartce.

Moja ocena: * * *

Książka: Ha-Joon Chang "23 Things They Don't Tell You About Capitalism"

2012-01-11T19:09:00.000+01:00

Kupowanie kindlowych książek w Amazonie to jedno z lepszych doświadczeń konsumenckich jakie dane mi było przeżyć.

Pierwszą zakupioną przeze mnie w ten sposób książką jest "23 Things They Don't Tell You About Capitalism" koreańskiego ekonomisty Ha-Joon Changa. Jest to napisana lekkim stylem i przeznaczona do popularnego odbiorcy krytyka głównonurtowego, opartego o dogmat Wolnego Rynku wydania kapitalizmu święcącego tryumfy w świecie Zachodu od lat osiemdziesiątych XX wieku. Ten sam ustrój gospodarczy, wymuszony na krajach rozwijających się stanowił narzędzie transferu ich bogactw do krajów Zachodu a jednocześnie doprowadził Zachód do kryzysu finansowego trwającego od 2008 roku.

Zasadniczym przesłaniem tej książki jest konstatacja, że rynek w rzeczywistości nigdy nie był i nie jest wolny. Rynek JEST regulowany przez klasę polityczną. Politycy wydają decyzje. Każda ich decyzja podejmowana jest aby przynieść komuś korzyść. Czy tym beneficjentem będzie ogół społeczeństwa czy wąska grupa oligarchów, to zależy tylko od nas. Obywateli. ~~Wyborców.~~

Film: Vexille

2012-01-02T21:10:00.000+01:00

Noworoczny wieczór. Dziewczyny zajęte są robieniem figurek z masy solnej. Korzystam z chwili i odfoliowuję zakupioną jakiś czas temu animkę. Vexille. Mimo, że wyprodukowana w 2007 roku, zapiera dech jakością animacji i wizją futurystycznego świata (patrz: Ghost in The Shell, Appleseed). Fabuła prosta ale wciągająca i bez udziwnień, w sam raz na wieczorny relaks.

Moja ocena: * * * *

Książka: Jacek Hugo-Bader "Dzienniki Kołymskie"

2012-01-01T11:08:00.001+01:00

Nie wiem jak się o niej dowiedziałem. Może to była audycja w radiowej Trójce z udziałem autora i przeczytanymi przez lektora kilkoma pierwszymi stronami tekstu? Może przeczytałem o niej wcześniej w Internecie? Chyba jest popularna bo gdy stałem w kolejce po odbiór zamówionego przez Internet egzemplarza, podobną przesyłkę odbierała przede mną inna osoba.

"Dzienniki Kołymskie" Jacka Huho-Badera to reportaż z wyprawy na Kołymę - fascynującego, odległego świata, w którym - wydawać by się mogło - nie można normalnie żyć. Autor lgnie do postaci z krwi i kości, kolorowych i posiadających dar opowiadania. To kierowcy kamazów, poszukiwacze złota, szamani, błatni, oligarchowie. Historie ich życia, wpisane w krainę wiecznej zmarzliny i wydobyte wraz z kolejnymi setkami wypitej wódki są niezwykle osobiste. To historie opowiadane przez "paputczików" - towarzyszów podróży, bo w trakcie wspólnej drogi, z obcym, można pozwolić sobie na otwarte mówienie o sprawach na codzień skrytych. Co jest prawdą a co ubarwieniem i łgarstwem, to w nich nie ma żadnego znaczenia. Ważna jest droga i opowieść...

Ocena: * * * *

Inteligencja

2007-01-16T20:34:00.001+01:00

Inteligencja to zdolnosc robienia wyjatkow od regul. (pomyslane w pociagu Krakow-Wroclaw)

Bunt maszyn

2006-08-17T13:34:00.000+02:00

Ponieważ piszę pracę doktorską z kognitywistyki, odwiedzam czasem wortal Marka Kasperskiego. Ostatnio opublikował on swoją odpowiedź na pytanie o sens prowadzenia badań nad AI w kontekście buntu maszyn, które można uogólnić do odwiecznego pytania o sens każdej nowej technologii, z których każda coś dając, coś jednocześnie zabiera (więcej na ten temat w książce: Eric Davies, TechGnosis: Myth, Magic and Mysticism in the Age of Information).

Odpowiedź Marka Kasperskiego, IMHO pozostawia pewien niedosyt. Sprowadza się ona do konstatacji, że bunt maszyn to science fiction więc nie ma co sobie zawracać głowy, a poza tym gdzie drwa rąbią tam wióry lecą. Skłoniło to mnie do chwili zastanowienia nad tym, co motywuje ludzi, do wysyłania maili z podobnymi pytaniami.

Czym jest spowodowany ludzki lęk przed maszynami, zwłaszcza obdarzonymi sztuczną inteligencją? W swej najgłębszej płaszczyźnie wyrażony jest (posłużę się cytatem ze wzmiankowanego maila) w pytaniu:

Czy jesteśmy w stanie to przetrwać?

Okazuje się zatem, że lęk przed AI jest w istocie lękiem przed śmiercią. Dlaczego ludzie uważają, że AI przyniesie im śmierć?

Lęk przed Duchem w Maszynie

Po pierwsze, boimy się, że umrzemy, bo w naszym mniemaniu inteligentna maszyna odbiera nam, w optymistycznym wariancie naszą wyjątkowość jako rodzaju ludzkiego, a w pesymistycznym, naszą duszę.

Poczucie wyjątkowości homo sapiens bierze się z jego przeświadczenia o posiadaniu atrybutu niedostępnego żadnemu innemu bytowi we Wszechświecie (z pominięciem Zaświatów) -- świadomości. Jako, że mylnie (IMHO rzecz jasna) świadomość traktowana jest jako synonim do inteligencji, boimy się że każdy byt obdarzony inteligencją okrada nas z naszej wyjątkowości. Stąd opory, przed uznaniem, że zwierzęta zdolne są do działań inteligentnych, stąd też lęk przed maszynami, które mogłyby dorównać nam zdolnościami intelektualnymi.

Poczucie zagrożenia bierze się z dwóch alternatywnych wnioskowań:

Jeżeli maszyna jest inteligentna to być może ma świadomość, a skoro tak to posiada duszę. Skoro ja mam duszę i maszyna ma duszę to znaczy, że nie jestem nikim wyjątkowym, nie jestem ulubieńcem mojego boga. Kim zatem jestem? Na czym polega moja tożsamość? Wszyscy umrzemy.
Jeżeli maszyna jest inteligentna to być może ma świadomość ale skoro nie ma duszy to znaczy, że zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ja też nie mam duszy, a więc: wszyscy umrzemy.

Nie mogę w tym miejscu odmówić sobie przyjemności do odesłania Czytelnika do twórczości Mamoru Oshii, a w szczególności do jego filmów [1, 2] opartych o mangę Masamune Shirow Ghost In The Shell.

Przekonanie o irracjonalności istnienia

Drugim źródłem lęku o swoją egzystencję jest założenie, że AI objawi się poprzez maszyny pozbawione uczuć, a przewyższające nas inteligencją i fizycznymi umiejętnościami. Dlaczego jednak nowe, wspaniałe maszyny miałyby dokonać zagłady ludzkości? Czyżbyśmy podświadomie uważali, że każda, trzeźwo myśląca, nie poddająca się emocjom inteligencja (w tym AI) może dojść do jedynej racjonalnej decyzji wobec rodzaju ludzkiego jaką jest jego eksterminacja? Czyżbyśmy istnieli wbrew rozumowi? Cóż jest w nas takiego co nie pozwala innym inteligencjom na egzystencję? Muszę przyznać, że jeszcze tego nie zidentyfikowałem. Proszę zwrócić uwagę, że prawdopodobnie lęk ten nie rozciąga się na wszystkie formy życia organicznego, ograniczając się jedynie do naszych dzieci i wnuków. Czy pytający się o sens prac nad AI boją się także, że maszyny, w racjonalnym działaniu przyniosą zagładę całego życia na Ziemi?

Skoro nie mogę uzasadnić racjonalnie swojego istnienia to wszyscy umrzemy.

Strach przed sobą samym

Jest też innego rodzaju nieufność -- decyzja o buncie maszyn może nastąpić w skutek ludzkiego błędu, popełnionego przez projektanta lub programistę.

Tak jak ofiary katastrof budowlanych i komunikacyjnych, przez niedoskonałość konstruktorów, wszyscy umrzemy.

Nauka jest grzechem

Jeszcze innym powodem jest podświadome (a wyrażone w micie prometejskim) przekonanie, że nauka jest grzechem polegającym na wkraczanie w kompetencje Stwórcy. Jeżeli będziemy nadmiernie korzystać z naszego Rozumu, Bóg nas ukarze. Wszyscy umrzemy.

Moja odpowiedź

Wierzę, chociaż nie potrafię tego udowodnić, że powstanie silnej AI odmieni ludzką rasę. Wierzę, że człowiek w postaci jaką znamy przestanie istnieć (chociaż wzorzec kulturowy może pozostać w postaci dukajowych Tradycji). Wierzę, że kolejnym krokiem w ewolucji człowieka będzie połączenie się z maszynami po czym nastąpi era Osobliwości. To my będziemy Sztuczną Inteligencją. Nie umrzemy.

Technologie cenzurowania Internetu

2006-04-01T10:34:00.000+02:00

Zostało mi zadane pytanie:

Glosno ostatnio o poczynaniach amerykanskich korporacji ( Google, Yahoo! ), ktore ulatwiaja wladza chinskim cenzurowanie internetu, tudziez o "Zlotej Tarczy" - udoskonalonym systemie internetowej cenzury, ktory Pekin uruchomil jakis czas temu. Jaka sa glowne idee algorytmow stojacych za tego typu systemami?

Na potrzeby niniejszych rozważań chciałbym dokonać pewnego uogólnienia i nie koncentrować się bezpośrednio na cenzurze a na wszelkich technikach ograniczania dostępu do informacji w sieci Internet. Odpowiedź na pytania ,,Co to jest cenzura? Które techniki można już nazwać cenzurą, a które jeszcze nie?'' to temat na osobny artykuł.

Oprogramowanie filtrujące

Ograniczanie dostępu do informacji opiera się o różnorodne aplikacje, które można określić jednym terminem: oprogramowanie filtrujące.

Zadaniem oprogramowania filtrującego jest podejmowanie decyzji, które treści i któremu użytkownikowi można pokazać, a które nie. Decyzje podejmowane są na podstawie wprowadzonych kryteriów.

Ogólnie siła i zasięg oprogramowania filtrującego zależy od dwóch aspektów:

kryterium decyzyjnego,
miejsca założenia filtra.

Kryterium decyzyjne

Kryterium decyzyjne rozstrzyga o tym jakie informacje filtr przepuszcza a jakich nie.

Ponieważ ogólne zagadnienie rozstrzygania czy pewne dane elektroniczne zawierają niepożądaną informację jest zadaniem trudnym (wymaga posiadania inteligencji, w którą wyposażony jest jak dotąd jedynie człowiek) w praktyce spotyka się rozwiązania proste ale skuteczne:

filtrowanie adresów,
filtrowanie treści.

Filtrowanie adresów

Filtrowanie adresów jest najprostszą i jednocześnie najmniej finezyjną techniką blokowania treści. W ten sposób możemy blokować dostęp do całych serwisów WWW (adresy IP, nazwy domenowe) lub usług, takich jak komunikatory internetowe, telnet, email (numery portów).

Najstarsze, które pamiętam popularne aplikacje cenzurujące to były tak zwane cybernianie (od nazwy jednego z produktów: CyberNanny -- nie wiem co się z nim teraz dzieje, ostatnie informacje kończą się na roku 2001 artykułem The Register o skompromitowaniu firmowej witryny webowej). Cybernianie instalowane były przez zatroskanych rodziców na komputerach swoich pociech aby ustrzec dzieci przed zgubnym wpływem stron WWW o wątpliwej reputacji. Cyberniania była wyposażona w bazę danych szkodliwych adresów URL i blokowała do nich dostęp. Baza danych tworzona była (i jest) ręcznie poprzez wyspecjalizowanych pracowników (Tutaj Czytelnik może popuścić sobie wodzy fantazji wyobrażając sobie typowego reprezentanta tego fachu: od właścicielki moherowego beretu po studentów informatyki. Ja nie będę niczego sugerował.), przeglądających niezmordowanie kolejne strony WWW i decydujących, które z nich są szkodliwe. Taka zasada działania powoduje konieczność częstych aktualizacji bazy danych, oraz okresową konsternację i zamęt wśród właścicieli stron, niesłusznie przydzielonych do którejś z niebezpiecznych kategorii.

Głośnym ostatnio przykładem działania filtra typu cyberniania o nazwie SmartFilter. SmartFilter wyposażony jest w bazę danych adresów URL (Control List) pogrupowanych w 70 kategorii, dzięki czemu można w elastyczny sposób skonfigurować jakie treści dopuszczamy a jakich nie. Pomiędzy nimi można znaleźć między innymi:

alkohol
usługi ukrywania tożsamości w Internecie
sztuka / kultura / dziedzictwo kulturowe
aukcje
czaty
informacja konsumencka
randki
narkotyki
treści ekstremalne (obrzydliwości, nienawiść, polityka / opinie, pornografia, przemoc)
nagość
tytoń
telefonia internetowa (VoIP)

SmartFilter, oficjalnie przeznaczony do użytku korporacyjnego używany jest także przez rządy niektórych krajów do hurtowej ochrony wszystkich obywateli przebywających na terenie kraju. Niedawno na zakazaną listę trafił poczytny blog BoingBoing, przez co stał się niedostępny w krajach takich jak Arabia Saudyjska, Zjednoczone Emiraty Arabski, Katar a także w wielu korporacjach, instytucjach, placówkach publicznych i oświatowych.

Żeby było śmieszniej, jeden z dyrektorów w firmie produkującej filtr jest aktywnym członkiem społeczności pieluchowych fetyszystów -- dorosłych ludzi, którzy relaksują się dopiero po założeniu pokaźnych rozmiarów pieluchy.

Polski czytelnik może się także uśmiechnąć, widząc przy niektórych kategoriach znaczek CIPA complaint, wskazujący na zgodność technologii z wymaganiami ustawy Children's Internet Protection Act (Ustawa Ochrony Dzieci w Internecie).

Filtrowanie treści

Filtrowanie treści opiera się o analizę informacji, do których dostęp chce uzyskać użytkownik. W praktyce sprowadza się to do wyszukiwania słów kluczy z listy słów zakazanych. W skrajnych przypadkach sporządza się listę słów dozwolonych.

Filtrowanie na podstawie słów kluczowych jest techniką naturalną dla wyszukiwarek internetowych. Zakazane słowa wprowadza się na tak zwaną stoplistę a dalej:

usuwa się słowa ze stoplisty z zapytania,
usuwa się wyniki wyszukiwania zawierające słowa ze stoplisty (technicznie rzecz biorąc takich dokumentów po prostu można nie skanować)

Google używa stoplisty a także usuwa strony o wskazanych adresach z wyników wyszukiwania (np. poprzez nakaz powołujący się na DMCA, w tym wypadku wysyła zgłoszenie do serwisu poświęconemu katalogowaniu przypadków cenzury w Internecie: chillingeffects.com)

Miejsce założenia filtra

Miejsce, w którym założony jest filtr decyduje o jego zasięgu oddziaływania. Filtr można założyć kolejno u:

użytkownika
dostawcy Internetu (ISP)
dostawcy treści

Użytkownik

Instalacji oprogramowania filtrującego u użytkownika z reguły dokonuje sam użytkownik, np. rodzic, który chce chronić dziecko przed nieodpowiednimi treściami lub administratorzy w firmie na polecenie Zarządu. Blokada ma zasięg lokalny i obejmuje małą grupę osób: rodzinę, pracowników firmy.

Dostawca Internetu

Dostawcy Internetu blokują dostęp do usług i zasobów na skutek bezpośredniego nakazu władz lub sami z siebie, dla świętego spokoju. Blokada ma zasięg regionalny, obejmując wszystkich klientów danego ISP.

Wspomniany już SmartFilter zainstalowany u ISP w krajach arabskich chroni ich obywateli przed szkodliwymi (w rozumieniu rządzących) treściami.

Teoretycznie idealnym urządzeniem do filtrowania ruchu na poziomie ISP jest ruter. Nie wiem jaką rolę pełnią rutery CISCO w Chinach. Czytelnik może się z tym zapoznać tu i tu i jeszcze tu, a następnie przysłać mi krótkiego maila.

Dostawca kontentu

Dostawcy kontentu mogą blokować dostęp występując w dwóch rolach: jako źródło i jako pośrednicy.

Dostawca w roli źródła blokuje dostęp do posiadanych przez dostawcę treści dla grupy użytkowników. Można to ująć jako: Nie daję Ci tego co mam. (patrz: sprawa Yahoo Publisher Network)

Dostawca w roli pośrednika blokuje dostęp do publikowania treści sporządzanych przez innych dostawców, skutkuje to blokadą dostępu do informacji dla wszystkich użytkowników. W skrócie można to określić jako: Nie biorę od Ciebie tego co mi dajesz. (moderowanie komentarzy, które przeprowadzam na mojej stronie domowej)

Metody prawne

Technologiczne mocowanie się pomiędzy wyznawcami wolności słowa a wyznawcami wolności od słowa bywa raz śmieszne raz straszne. Zabawa kończy się w momencie, w którym wkracza Prawo, wraz z aparatem przymusu.

Niech jako przykład posłuży tylko jedna, amerykańska ustawa: DMCA (Digital Millenium Copyright Act).

Filtry przegrają, prędzej czy później

Na zakończenie coś optymistycznego. Artykuł z The Age, australijskiego stołecznego dziennika.

W wieku, w którym dostęp do informacji determinuje konkurencyjność gospodarki narodowej, kiedy bycie na bieżąco jest przewagą strategiczną, jakikolwiek filtr będzie systematycznie szkodził wolnemu obiegowi idei, który jest podstawą australijskiej polityki, gospodarki i kultury.

Wierzę, że z batalii o wolność toczonej z coraz bardziej wyszukaną technologią społeczeństwo wyjdzie obronną ręką, być może z pomocą równie wyszukanej technologii.

Odsamogłoskowienie

2006-02-24T13:39:00.000+01:00

Teresa Nielsen Hayden, autorka bloga Making Light wynalazła cudowny sposób na internetowe trolle grasujące w komentarzach do jej postów. Wypowiedzi należące do trolli poddaje operacji odsamogłoskowienia, czyli pozbawia je samogłosek. :)

Tutaj można obejrzeć przykład użycia tej techniki.

Genialne!

Trz wszstk trll mg pcłwć ns w dp!

Co wiedzą o nas wyszukiwarki - ciąg dalszy

2006-02-06T10:36:00.000+01:00

John Battelle na swoim blogu publikuje kilka dodatkowych informacji na temat co najpopularniejsze wyszukiwarki internetowe robią z danymi użytkowników.

Okazuje się ponadto, że Google cenzuruje wyniki wyszukiwania nie tylko w Chinach.

Valleywag

2006-02-03T17:17:00.000+01:00

Swoje podwoje otworzył Valleywag! Krzemowa Dolina doczekała się miejsca, w którym z wypiekami na twarzy można obejrzeć najnowszy jacht Larry'ego Ellison'a (Oracle), słodkiego Siergieja Brinna (Google) w niewieścim stroju i przeczytać mnóstwo złośliwych niedyskrecji na temat śmietanki towarzyskiej przemysłu komputerowego. W końcu nie są gorsi od gwiazd showbuisiness'u.

Valleywag is a tech gossip rag. You people in Silicon Valley are far too busy changing the world to care about sex, greed and hypocrisy. But if you ever need a break, come visit us at Valleywag.

(via Searchblog)

Hakia

2006-02-02T14:56:00.000+01:00

Nie ma to jak hype w polskim wydaniu. CHIP Online, chyba rękami jakiegoś rozkojarzonego praktykanta, popełnił artykuł "W poszukiwaniu znaczenia" przedstawiający Hakię -- nową wyszukiwarkę z elementami przetwarzania języka naturalnego.

Doskonałą analizę tego przypadku przedstawia Michał Faber (biznesnet.pl).

(via CHIP Online, dzięki Marcin!)

O boshe, ONI znają moje IP!

2006-02-01T15:20:00.000+01:00

Wciąż dochodzą do mnie echa zeszłotygodniowego zamieszania dotyczącego nagłego olśnienia, jakiego doznały miliony mieszkańców Internetu. Google loguje zapytania i adresy IP!

Nie wiem jak to możliwe, że po więcej niż 10 latach obecności wyszukiwarek, a także 10000 razy większej liczby innych usług sieciowych, użytkownicy wciąż ulegają złudzeniu, że dane, które przecież sami, korzystając z owych usług, im wysyłają nie zostawiają po sobie żadnych trwałych śladów. Otóż zostawiają. Fora dyskusyjne, czaty, sklepy internetowe, wyszukiwarki, węzły sieci p2p, wszyscy znają Twój adres. Każdy serwer WWW odkłada w logach, np. takie linie:

156.17.160.175 - - [24/Jan/2006:21:20:05 +0100] "GET /miguel/ HTTP/1.1" 200 6100 "http://www.google.pl/search?hl=pl&q=Micha%C5%82+Hauzer&amp;lr=" "Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1; SV1)"

Powyższa linia pochodzi z logów serwera Apache, na którym jest moja strona domowa. Czytelnikom nie wprawionym tłumaczę -- z powyższej linii można przeczytać, że: 24 stycznia 2006, o godzinie 21:20 użytkownik komputera stojącego w akademiku "Dwudziestolatka" należącym do Uniwersytetu Wrocławskiego, używający przeglądarki Internet Explorer 6 pracującej pod kontrolą systemu operacyjnego Windows XP zadał na Google'u zapytanie "Michał Hauzer", na które to zapytanie dostał adres URL mojej strony domowej, po kliknięciu którego znalazł się na niej a stosowny zapis został sporządzony i utrwalony przez serwer WWW.

Moim studentom powtarzam jak mantrę. Nie ma anonimowości w Internecie. Cokolwiek robisz, zawsze zakładaj, że jest przynajmniej jedna para oczu, która to obserwuje i zakładaj, że wszystko co piszesz, zostanie zapisane na wieki.

Spoofowanie useragenta i referera, anonimowe proxy a także inne zabawy są tematem na inny artykuł. ;)

ACLU: mamy Cię!

2006-02-01T14:59:00.000+01:00

Na stronach ACLU jest dostępny krótki filmik we flashu pokazujący jak może wyglądać zamawianie pizzy przez telefon w świecie, w którym ONI (rząd, korporacje, kosmici) mają dostęp do połączonych baz systemów ewidencji ludności, kart płatniczych i ubezpieczenia zdrowotnego.

(via Searchblog)

Google: Pierwsze rysy na wizerunku

2006-01-27T15:30:00.000+01:00

Świat obserwuje jak na wizerunku firmy pojawiają się pierwsze rysy, układające się w kształt chińskiego smoka.

Google traktowany jest jak cudowne dziecko Internetu a co za tym idzie przypisywane mu są atrybuty należące do stanu dziecięcego, wśród nich dziecięca niewinność. "Nie robimy nic złego" -- tak brzmi motto firmy.

Firma jest fenomenem pod każdym względem. Niekonwencjonalne zarządzanie, wizerunek, skala działania a przede wszystkim gigantyczny potencjał. Wszystkie oczy dzisiejszego świata zwrócone są w kierunku Google'a. Internet huczy od plotek na temat nowych, fantastycznych produktów. Komputer za 100$ (Google Cube)? Sieciowy system operacyjny (GoogleOS)? Sztuczna Inteligencja (to moja osobista prognoza)?

Ludzie uwierzą we wszystko. Google jest spełnieniem snów, nadzieją na jeszcze lepsze, nowe, darmowe, wspaniałe zabawki hi-tech. Firma do tej pory miała niesamowite poczucie smaku, zdobywając serca nie tylko ludzi ze świata IT.

W Sieci były jednak także głosy wskazujące na zagrożenia, dotyczące przede wszystkim jednej z najświętszych ludzkich wartości: wolności. Wolność jednostki staje się zagrożona kiedy jednostce odebrane jest prawo do prywatności i anonimowości. Krytyka spotkała zwłaszcza usługę Gmail. Firma odpowiadała na zarzuty zawsze w ten sam sposób: "Owszem, zbieramy dane o użytkownikach ale tylko po to, żeby poprawić jakość naszych usług. Nie robimy nic złego". Cóż było robić? Pozostawało wierzyć na słowo.

Kolaboracja Google'a z chińskim rządem jest moim zdaniem pierwszym poważnym, namacalnym symptomem, że cudowne dziecko traci dziecięce cechy. Podsumowanie reakcji bloggerów publikuje Financial Times.

Na czym polega fenomen Google'a? Dlaczego, jak zauważa John Battelle: Yahoo i Microsoft mogą bez problemu jechać do Chin ale kiedy robi to Google, do działania przystępuje Kongres USA? KIM ONI SĄ? Na odpowiedzi jeszcze musimy poczekać.

Co Google mówi sam o sobie? Oto fragment strony wyjaśniającej, czym jest Gmail:

As part of Google's mission to organize the world's information and make it universally accessible and useful, we're testing an email service called Gmail.

Kiedy Google wypełni swoją misję uzyskania kontroli nad każdą informacją na świecie stanie się królową Galadrielą, której oferowano Pierścień ale w odróżnieniu od książkowego pierwowzoru, będzie królową, która Pierścień przyjęła. Świat będzie Google'a kochał i nienawidził.

(via Searchblog i inni)

GłowyMiNieZawracajka

2006-01-26T19:34:00.000+01:00

Jeżeli macie już dosyć (ja mam) sytuacji kiedy ktoś poleca Wam linka do ciekawego artykułu i nagle odbijacie się od niego bo "Ten serwis wymaga zarejestrowania się. Rejestracja jest darmowa, trwa tylko chwilę i wymaga odpowiedzi na 1000 pytań" to specjalnie dla Was powstał serwis bugmenot.com.

Idea w skrócie polega na tym, że GłowyMiNieZawracajka jest bazą danych, w której zapisane są nadesłane przez ludzi dobrej woli loginy i hasła, z których można skorzystać przy uwierzytelnianiu w zawracającym głowę serwisie.

Pełną moc tego rozwiązania ujawnia dopiero specjalny plugin do Firefoksa, który w imieniu użytkownika automatycznie wyszukuje odpowiedni login i hasło a nastepnie dokonuje uwierzytelnienia.

Metacrap: Cory Doctorow o metadanych

2006-01-26T13:07:00.000+01:00

Cory Doctorow napisał w 2001 roku krótki tekst, w którym świetnie wskazuje słabości ukryte w metadanych. Tekst zatytułowany jest z wdziękiem: Metakupa: Przystawianie pochodni do siedmiu słomianych kukieł meta-utopii.

Cory nie przekreśla całkowicie idei metadanych. Wskazuje tylko, że powinniśmy ich szukać nie tam gdzie szukaliśmy ich do tej pory. Przykładem dobrych metadanych są informacje odczytywane poprzez analizę struktury wskazań pomiędzy dokumentami (tak, tak, chodzi o PageRank). Inaczej mówiąc, metadane muszą przychodzić do nas same. Zamiast zmuszać autorów do drogi przez mękę i tagowania dokumentów słowami kluczami z wiecznie nieaktualnych słowników, poszukajmy miejsca, z którego strumień metadanych wypływa w sposób naturalny.

"Cyfrowy świat bibliotek" - IX edycja seminarium "Archiwizacja i digitalizacja"

2006-01-26T12:59:00.000+01:00

prof Tadeusiewicz
Originally uploaded by Michał Hauzer.

W dniach 17.01.2006 - 18.01.2006 w Warszawie odbyła się IX edycja seminarium "Archiwizacja i digitalizacja" zatytułowana "Cyfrowy świat bibliotek". Seminarium zorganizowane zostało przez Centrum Promocji Informatyki i odbywało się w ośrodku CS Szkolenie i Doradztwo. Sponsorem seminarium była firma Aleph Polska, przedstawicielstwo amerykańskiej firmy Ex Libris - producenta systemów bibliotecznych.

Oto garść moich spostrzeżeń:

Twórcy wyszukiwarek i bibliotekarze mają ze sobą wiele wspólnego.
Biblioteki chętnie korzystają z rozwiązań podsuwanych im przez technologię.
Biblioteki mają poczucie misji udostępniania swoich zasobów możliwie szerokiemu gronu czytelników. Z jednej strony technologia daje im rewelacyjne narzędzia ułatwiające dostęp do zasobów, z drugiej strony ograniczenia prawne, mentalne i cywilizacyjne mocno utrudniają im pracę.

Przysięga z Boulder (w stanie Colorado / USA)

2005-12-22T19:39:00.002+01:00

Niniejszym składam tę oto przysięgę:

Pod żadnym pozorem nie nabędę czegokolwiek oferowanego mi poprzez samowolnie wysłaną wiadomość email. Nie będę także brał udziału w rozsyłaniu dużej liczbie osób łańcuszków szczęścia, petycji, masowych powiadomień ani ostrzeżeń o wirusach. To jest mój wkład w przetrwanie społeczności Internetu.

— Roger Ebert, grudzień 1996

Knowledge , Content & Collaboration Europe 2005 raz jeszcze

2005-11-25T15:43:00.000+01:00

Instytut im. Ziemby opublikował moje sprawozdanie z KCC Europe 2005.

Filmy z podróży

2005-11-09T13:12:00.000+01:00

Jazda autobusem do samolotu na lotnisku Chopina w Warszawie.

Lot samolotem.

Chmury.

Zamarzająca szyba.

Knowledge, Content & Collaboration Europe 2005

2005-11-09T09:45:00.000+01:00

Każdej jesieni organizowana jest w Amsterdamie konferencja poświęcona zagadnieniom zarządzania wiedzą w organizacjach. W tym roku wzbogacono ją o zarządzanie treścią i technologie wspierające pracę w zespole co zostało także odzwierciedlone w nazwie: Knowledge , Content & Collaboration Europe 2005. Celem mojej wizyty w Holandii był udział w tej konferencji.

Wielkim nieobecnym wśród wystawców były firmy zajmujące się dostarczaniem zintegrowanych
rozwiązań z zakresu zarządzania wiedzą. KM pojawiło się tylko jako temat kilku wystąpień, z których na szczególną uwagę zasłużyło wystąpienie Kevina Miles'a, odpowiedzialnego za zarządzanie wiedzą w firmie zajmującej się, potocznie mówiąc, testami zderzeniowymi samochodów (The Transport Research Laboratory). Zaprezentował on podejście, które nazwał Symbiotic KM, czyli zarządzanie wiedzą wykraczające poza system komputerowy. Do technik Symbiotic KM należy nawet specjalne konstruowanie przestrzeni biurowej, w tym krzeseł, które wspiera rozmowy i wymianę wiedzy pomiędzy pracownikami firmy. Pan Miles wygłosił, jak sam to nazwał, herezję twierdząc, że nie widzi sensu monitorowania czy ludzie korzystają z wiedzy, która jest magazynowana w systemie. Jego zdaniem wszystko co należy zrobić to stworzyć ludziom warunki i dostarczyć narzędzi a wszystko zacznie samo się napędzać i z punktu widzenia wieloletniego doświadczenia on nie jest ciekawy statystyk klikalności w poszczególne dokumenty.

W tym roku wystawiały się firmy dostarczające wybrane fragmenty mozaiki pt. Knowledge Management. Najwięcej było wyszukiwarek (Fast, Endeca, Verity) i narzędzi katalogujących (Autonomy, Factiva, Innodata Isogen). Pojedyncze firmy reprezentowały systemy DMS i narzędzia pracy grupowej.

Podsumowanie mojej aktywności:

Prezentacje:

Statoil
Autonomy
Stellent
Renault
TRL
Factiva
Innodata Isogen

Rozmowy:

Autonomy
Endeca
Verity
Innodata Isogen

W praktycznych rozwiązaniach widać brak nowych pomysłów. Producenci skupili się udoskonalaniu istniejących produktów. Dla przykładu, Endeca cały rok, jaki minął od ich poprzedniej prezentacji pisała 200 interface'ów do różnych repozytoriów danych. Wolą mieć "słabe" wyszukiwanie ale we wszystkim co posiada klient, niż zaawansowaną technologię pracującą tylko na podzbiorze dokumentów. Myślą o zajęciu się Buisiness Intelligence ale w nieokreślonej przyszłości.

Z kolei w teorii zauważyłem "powrót do korzeni" czyli korzystanie z prostych technik i z istniejących u klienta narzędzi oraz wychodzenia poza system informatyczny, zamiast wprowadzania drogich, rozbudowanych, trudnych i przez nikogo nie używanych systemów do zarządzania wiedzą. Wielokrotnie słyszałem głosy podkreślające, że "nasze rozwiązanie nie kosztowało dużo", "nasza firma nie miała pieniędzy na zakup systemu", "wykorzystujemy narzędzia jakie klient posiada", "lepiej jest zrobić prosty system do 80% najczęstszych zagadnień w firmie niż rozbudowany, nieintuicyjny system do wszystkiego".

Liczba wystawców i chyba też uczestników była mniejsza niż w zeszłym roku. Jakość wystąpień także IMHO odbiegała na niekorzyść od tych zaprezentowanych rok temu.

Więcej o konferencji można przeczytać na:

http://www.kcceurope.com/

KCC: Koniec

2005-11-07T18:06:00.000+01:00

Jak mam jeszcze troche Internetu w notebooku to wieczorem nadam krotka relacje. Jak nie to zrobie to juz z Wroclawia.
.

KCC

2005-11-07T11:10:00.000+01:00

Nie ma Google'a. Konferencje zdominowal Fast.
.

Amsterdam: dzień pierwszy

2005-11-05T20:47:00.000+01:00

Wykupiłem dostęp przez WiFi w T-Mobile więc mogę wrzucić fotki i napisać coś więcej o dzisiejszym dniu.

Podróż samolotem po Europie trwa niezwykle krótko. Dla porównania, superszybkie koleje (jak się już ich doczekamy w Polsce) osiągają prędkości rzędu 250-300 km/h a samoloty 550 km/h. Niestety przy czas podróży samolotem odczuwalnie wydłużany jest przez pobyt na lotnisku.

Mój pierwszy dzisiaj samolot startował z Wrocławia o 5:40. Oznacza to pobudkę o 4:00 i zamówienie taksówki na 4:40. Na lotnisku trzeba być 40 minut przed odlotem. Trzeba nadać bagaż, dostać bilet lotniskowy, przejść odprawę celną, dać prześwietlić swój bagaż podręczny, przejść przez bramkę do wykrywania metalu, spędzić trochę czasu w poczekalni a następnie dać się zawieźć autobusem w pobliże właściwego samolotu. Z Wrocławia do Warszawy kursuje dwuśmigłowy ATR 42. Miejsca w nim jest tyle co w autobusie PKS. ;) Przypadło mi miejsce przy oknie. Przed startem następuje instruktaż po polsku a potem po angielsku w zakresie bezpieczeństwa i zachowania podczas lotu: w czasie startu i lądowania (a w zasadzie w każdym przypadku kiedy zapala się sygnał "zapiąć pasy" obowiązuje bezwzględny zakaz używania wszelkich urządzeń elektronicznych oraz nakaz zapięcia pasów. Komórek nie można używać w ciągu całego lotu. Podczas instruktażu jedna z osób z załogi wskazuje "schematycznymi gestami" sposób zapinania, regulacji i rozpinania pasów, umiejscowienie ulotki z instrukcją bezpieczeństwa oraz wyjść awaryjnych. W tym czasie samolot kołował na pas startowy. Muszę powiedzieć, że moment startu samolotu dla osoby, która siedzi w nim pierwszy raz w życiu jest wrażeniem piorunującym. Silniki ryczą, cały samolot wpada w wibracje i nagle dostaje kopa, błędnik i żołądek krzyczą, że dzieje się coś niedobrego. Siła przyciskająca pasażera do fotelu nie ustępuje, rozpędzamy się, rozpędzamy, rozpędzamy i nagle zdaje sobie człowiek sprawę, że "stopy już nie dotykają ziemi". Jazda rowerem, hulajnogą, samochodem jako element szarej codzienności tak spowszedniała, że wyzuła się z wszelkiem metafizyki. Jeżeli jednak chcesz poczuć dosłownie co to znaczy zawierzyć sile większej niż ty sam i na czas bycia w jej rękach pozbawić się wszelkiej sposobności wpływania na swój los, jeżeli chcesz się zmierzyć z przeznaczeniem, wsiądź do samolotu i daj się wynieść mu 5 km nad Ziemię i pozwól mu mknąć z prędkością pół tysiąca kilometrów na godzinę. Sam lot jest spokojny, czasami wydaje się nawet, że w ogóle samolot się nie porusza. Szybkie uświadomienie sobie, że jednak lecimy przychodzi w momentach przechyłów. Na moje nieszczęście dzień wcześniej obejrzałem krótki filmik jak na jakimś pokazie chyba samolot startuje ale za ostro podnosi dziób, przechyla się na skrzydło, traci siłę nośną i roztrzaskuje się o ziemię. Te obrazy miałem przed oczami za każdym razem jak mój samolot przechylał się na skrzydło. Szczególnie przerażające jest wrażenie podczas lądowania. Wtedy jest najwięcej manewrów, zwrotów, hamowania, po którym wydaje się, że się zatrzymaliśmy i zaraz spadniemy.

Podczas startu z Wrocławia była jeszcze ciemna noc. Miałem szczególną okazję do podziwiania panoramy świateł całego miasta, w której Poltegor jest maleńkim klocuszkiem z zielonym światełkiem. Miasto wtedy to pomarańczowo-żółta sieć nitek rozpostarta na tle głębokiej czerni.

Podróż z Warszawy do Amsterdamu była już spokojniejsza.

Miałem obawy czy przejdę przez kontrolę graniczną ze starym dowodem. W Polsce poprosili mnie o drugi dokument ze zdjęciem bo w dowodzie mało podobny jestem. W Holandii nie było żadnego problemu. Nawet udało mi się odnaleźć mój bagaż.

Lotnisko Schiphol jest olbrzymie. Tyle mogę powiedzieć. Można się poczuć jak panienka z prowincji pierwszy raz w wielkim mieście.

W hotelu udało mi się zameldować bez żadnych problemów. Równie prosto jest się dostać do centrum Amsterdamu. Znowu darmowy autobus na lotnisko, które jest połączone z dworcem kolejowym. Za 6 euro kupuje się bilet w obie strony i po 20 minutach jest się w centrum.

Pochodziłem, zjadłem i zauważyłem, że jest jednak drożej niż mi podpowiadała pamięć z wizyty w zeszłym roku. Za 1 euro nie kupi się nic. McDonalds, KFC to minimum 2 euro. Duże frytki to 3 euro. Pepsi w automacie - 2 euro. Taki sobie obiad 10 - 15 euro. Śniadanie w hotelu - 11 euro. :/

Nie pytajcie ile kosztowała godzina Internetu, żebym mógł to napisać. ;)

Do zobaczenia jutro.

Ibis Hotel

2005-11-05T11:37:00.000+01:00

Jestem w hotelu. Pora rozejrzec sie za czyms do jedzenia. Internet jest platny. Wieczorem wrzuce zdjecia.
.

Autobus do hotelu

2005-11-05T10:26:00.000+01:00

Siedze w autobusie dowozacym gosci do hotelu. Za 20 minut powinienem byc na miejscu.
.

Udalo sie :)

2005-11-05T10:22:00.000+01:00

Holendrzy wpuscili mnie na stary dowod osobisty wbrew temu co mowily paniusie w Orbisie i Locie. :)

Amsterdam: Lotnisko

2005-11-05T09:59:00.000+01:00

Wyladowalem
.

Warszawa: Czekam

2005-11-05T07:11:00.000+01:00

Jestem juz po odprawie paszportowej. Czekam na odlot do Amsterdamu.
.

Warszawa: Lotnisko

2005-11-05T06:41:00.000+01:00

Jestem w Warszawie. Nastepny samolot mam o 7:35
.

Wroclaw: Lotnisko

2005-11-05T05:01:00.000+01:00

Jestem na lotnisku we Wroclawiu. O 5:40 mam samolot do Warszawy.
.

Kamilka jeździ na samochodziku

2005-11-01T00:28:00.000+01:00

Katedra Turinga

2005-10-31T16:09:00.000+01:00

Oto mój blog. Tagline wziął się z lektury artykułu George'a Dysona pt. Katedra Turinga poświęconego 60-leciu postulatu Von Neumanna i związanej z tym wizycie Dysona w siedzibie firmy Google.